หลังจากที่ผมเช่าวิดีโอเสร็จ พอเดินออกมานอกร้าน ฝนตก ทั้งที่ก่อนหน้า ไม่มีสัญญาณใดๆ เลยที่บอกว่า ฝนกำลังจะเทลงมานะ

เซ็งเป็ดเลยสิครับ เพราะนั่นหมายถึงว่าผมต้องเปียกฝนแน่ๆ เพราะโดยปกติ ผมทนไม่ได้ที่จะอยู่เฉยๆ โดยไม่ได้ทำอะไรเลย และการรอให้ฝนหยุดตกก็ไม่ใช่นิสัยของผม

ผมเคยบ่นกับคนใกล้ชิดหลายๆ คนฟังว่า ผมไม่ชอบเอาเสียเลยกับการที่ฝนตกในช่วงเย็นๆ ถ้าอยากตกจริงๆ ก็ไปตกในช่วงดึกจะดีกว่า เพราะจะได้ไม่รบกวนชาวบ้านหรือคนอื่นๆ อยากตกเท่าไหร่ก็ตกไป เอาให้หน่ำไปเลย ก็ไม่มีใครว่า จริงไหม?

ผมกลับมาห้อง นั่งดูหนังแผ่นในทันที ไม่สนหรอกครับ ว่าฝนจะตกลงมาแรงสักแค่ไหน เพราะผมถึงห้องเรียบร้อยแล้ว

ผมเช่าหนังที่อยากดู แต่ไม่มีเข้าฉายมาหนึ่งเรื่องครับ และเป็นเรื่องที่อยากดูมากๆ ชื่อเรื่องว่า มองโกล
ทำไมผมถึงอยากดูนั่นหรอครับ เพราะผมได้ฟังคุณวิกรมเล่าในรายการ CEO FANCLUB เรื่องของ เจงกิสข่าน แล้วน่าสนใจมากๆ

ผมไม่ขอวิจารณ์หนังนะครับว่าทำออกมาได้น่าติดตามขนาดไหน แต่ที่ผมอยากจะพูดถึงคือ ชีวิตของ เจงกิสข่าน แทบจะไม่น่าเชื่อนะครับว่าผู้ที่จะยิ่งใหญ่ยังไงๆ ซะ ก็หนีชะตาไปไม่พ้น เจงกิสข่าน รอดชีวิตมาได้อย่างน่าอัศจรรย์ ผมจำไม่ได้ว่า เขารอดตายมากี่ครั้ง

ชีวิตที่ต้องผ่านความลำบากมาอย่างโชกโซน แต่แววตาของเขาไม่เคยเปลี่ยน และด้วยจิตใจที่แข็งแกร่งดุจดั่งหินผา ทำให้เขาคือผู้ที่ย่ิงใหญ่ที่ควรค่าแก่การยกย่องและนำมาเป็นแบบอย่าง

ชีวิตผมในวันนี้คงต้องผ่านต้องเจออะไรอีกมากมาย และผมก็คงไม่ลืมที่จะคิดถึงชีวิตของ เจงกิสข่าน ถ้าวันใดที่ผมต้องเดินเข้าไปเฉียดขุมนรก หรือทนทุกข์กับเรื่องราวต่างๆ ที่ถาโถมเข้ามา

เป้าหมายที่แน่นอน มุ่งมั่นอย่างไม่ลดละ ด้วยใจที่ร้อนรุ่ม