อากาศช่วงนี้มันร้อนสะใจกันจริงๆ

ผมทำงานไม่ได้เลย เพราะไอเดียมันไม่มา คงหนีไปพักร้อนอยู่ล่ะมั่ง 555
งานเขียนที่ตั้งใจว่าจะเขียนให้เสร็จ ก็ยังค้างเติ่ง ไม่กระดิกเลย

เข้าไปดูปฏิทินงานที่วางแผนเอาไว้ โอ้ ทำไมมันเหลือเยอะจังว่ะ มีอะไรที่เขียนเสร็จไปแล้วบ้าง นั่งไล่ๆ ดูแล้วปวดใจ เพราะมันยังไม่ถึงครึ่งเลย ช่วงหยุดยาวอย่างนี้กะว่าจะปั่นๆๆๆ ให้เสร็จ แต่ไหนเอาเวลาไปทำอย่างอื่นนะ

ทำงานแล้วหรอ

เช้าวันนี้ ผมเปิด Adium ขึ้นมาเกิดอาการตกใจเล็กน้อยครับ ไม่ใช่เรื่องโปรแกรมหรืออะไรหรอกนะครับ
แต่เห็นรายชื่อเพื่อนๆ ออนกันเยอะมากๆ

ทำไมออนกันเยอะจังว่ะ ทำงานแล้วหรอเนี้ย

ผมเร่ิมกังวล ออกอาการเจ้าเข้าขึ้นมากระทันหัน

ก็เลยสอบถามคุณรี่ (ceofanclub) ก็เลยได้คำตอบที่ทำให้จิตใจสงบลงครับ

เร่ิมมั่นใจมากขึ้นว่า จำวันที่ไม่ผิดแน่ๆ ว่า office เขาหยุดให้ถึงวันที่ 16 เกือบแล้วๆ bugsek

หนีร้อนเข้าร้านกาแฟ

อากาศที่ร้อนอบอ้าวอย่างนี้ ผมไม่อยากเปิดแอร์ที่ห้องเลยครับ ไม่ใช่อยากช่วยโลกคลายร้อนอะไรหรอกนะครับ เพราะเปิดแล้วมันเสียงดัง บางทีการจะเค้นบทความสักบทมันก็ยากนะครับ เสียงลมเพียงแผ่วเบาก็พาลให้คิดไม่ออกได้

ผมเก็บ macbook เข้ากระเป๋าแล้วรีบออกจากห้องเพื่อมายังร้านกาแฟร้านโปรดที่ผมชอบนั่งประจำ แต่ร่วมเดือนแล้วสิครับที่ไม่ได้ไปนั่งจิปกาแฟสบายใจที่ร้าน

แต่พอไปถึงร้าน ผมถึงกับอาการเออแดก… เพราะในร้านคนนั่งกันเยอะมากๆ สงสัยจะมี meeting อะไรสักงานที่นั้น
ยืนหันรีหันขวางจะทำยังไงดี???

ที่หน้าเมเจอร์ รัชโยธิน จะมีร้านกาแฟอยู่ 2 ร้านครับ ซึ่งสองร้านนี้เขาจะอยู่ใกล้ๆ กัน ความแตกต่างที่ผมรู้ของทั้งสองร้านก็คือ มีอินเทอร์เน็ตให้ใช้ฟรี และ ไม่มีอินเทอร์ให้ใช้เลย

ด้วยงานที่ผมต้องทำนั้นต้องใช้อินเทอร์เน็ต ผมจึงตัดสินใจไม่นั่งอีกร้านครับ แต่ตัดสินใจ เดินๆ ๆ ท่ามกลางอากาศที่ร้อนระอุและกลุ่มควันสีดำบนท้องถนนมายัง ตลาดบางเขน แล้วเลี้ยวขวาเข้าซอยเสนา มายังร้านกาแฟอีกร้านที่ตั้งอยู่ปั๊มน้ำมันปิโตรนัด

แม้ร้านนี้จะมีพื้นที่ที่จำกัดสักหน่อยตามสไตล์ร้านกาแฟบนปั๊ม แต่ก็ยังมีอินเทอร์เน็ตให้ผมใช้ฟรีๆๆ และที่ร้านนี้พิเศษอีกอย่างคือ แก้วกาแฟใหญ่มากๆ นั่งดื่มกันเป็นชั่วโมงยังไม่หมดเลยครับ และราคาก็ไม่แพงมากด้วย

เอาล่ะ ร่ายยาวไปแล้ว ได้เวลาต้องทำงานแล้วครับ ….